E-bültene 
Müşerref Kasap Cüceoğlu1 , Özge Altun Köroglu2 , Fırat Ergin2 , Demet Terek2 , Reşit Ertürk Levent3 , Yüksel Atay4 , Mete Akisu2 , Nilgun Kültürsay2 2Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Yenidoğan Kliniği, İzmir, Türkiye
3Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Pediatrik Kardiyoloji Kliniği, İzmir, Türkiye
4Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi, Kalp ve Damar Cerrahisi Anabilim Dalı, İzmir, Türkiye
Özet
Amaç: Konjenital kalp hastalıkları (KKH), kardiyovasküler sistemdeki konjenital yapısal ve işlevsel anormallikleri içerir ve yüksek mortalite ve morbidite riski taşır. Bu çalışmanın amacı, konjenital kalp hastalığı (KKH) olan bebeklerde erken dönem sonuçlarını, özellikle kritik KKH’ye (KKKH) odaklanarak değerlendirmek ve KKKH olan hastalarda mortalite ile ilişkili faktörleri belirlemektir.
Gereç ve Yöntemler: Hastalar, ekokardiyografi sonuçları ve klinik bulgularına göre normal, önemsiz, önemli, ciddi ve kritik olmak üzere beş kategoriye ayrılmıştır. Ayrıca, KKH nedeniyle ameliyat geçiren tüm hastalar RACHS-1 sınıflandırmasına göre değerlendirilmiştir.
Bulgular: KKKH (ciddi/kritik) vakaları, KKH vakalarının %11,6’sını (71/608) oluşturdu. KKKH olan 71 yenidoğanın 32’sinde mortalite görüldü (%45,1). Doğum öncesi tanı (OR: 3,1), ameliyat edilemezlik (OR: 4,6), ventilasyon ihtiyacı (OR: 8,1) ve ameliyat sonrası aritmi (OR: 8,4), KKKH’de mortalite için risk faktörleri olarak belirlendi. Çoklu lojistik regresyon analizinde, genetik sendrom (OR: 17,3; %95 CI [1,04–28,7]; p=0,010) ve ameliyat sonrası aritmi (OR: 42,6; %95 CI [4,1–44,09]; p=0,002) mortalite açısından en önemli risk faktörleri olarak saptandı.
Tartışma: Ekokardiyografik ve risk temelli sınıflandırmaların birleştirilmesi, KKKH olan hastalarda daha iyi klinik karar verme sürecine yol gösterebilir. Erken teşhis, doğum öncesi tanı ve ameliyat öncesi stabilizasyon, sonuçların iyileştirilmesinde kilit öneme sahiptir. Mekanik ventilasyona ihtiyaç duyan, genetik anomalileri olan veya ameliyat sonrası aritmi gelişen hastalarda mortalite riski daha yüksekti.
Müşerref Kasap Cüceoğlu1 , Özge Altun Köroglu2 , Fırat Ergin2 , Demet Terek2 , Reşit Ertürk Levent3 , Yüksel Atay4 , Mete Akisu2 , Nilgun Kültürsay2 2Division of Neonatology, Department of Pediatrics, Ege University Faculty of Medicine, İzmir, Türkiye
3Division of Pediatric Cardiology, Department of Pediatrics, Ege University Faculty of Medicine, İzmir, Türkiye
4Department of Cardiovascular Surgery, Ege University Faculty of Medicine, İzmir, Türkiye
Abstract
Objective: Congenital heart diseases (CHDs) include congenital structural and functional abnormalities of the cardiovascular system and are associated with a high risk of mortality and morbidity. To evaluate early outcomes in infants with congenital heart disease (CHD), with a particular focus on critical CHD (CCHD), and to identify factors associated with mortality in patients with CCHD.
Material and Methods: Patients were grouped into five categories according to echocardiographic findings and clinical presentations: normal, non-significant, important, serious, and critical. In addition, all patients who underwent surgery for CHD were evaluated according to the RACHS-1 classification.
Results: CCHD (serious/critical) constituted 11.6% (71/608) of CHD cases. Mortality occurred in 32 of 71 neonates with CCHD (45.1%). Antenatal diagnosis (OR: 3.1), inoperability (OR: 4.6), ventilation requirement (OR: 8.1), and postoperative arrhythmia (OR: 8.4) were identified as risk factors for mortality in patients with CCHD. In multiple logistic regression analysis, genetic syndrome (OR: 17.3, 95% CI [1.04–28.7], p=0.010) and postoperative arrhythmia (OR: 42.6, 95% CI [4.1–44.09], p=0.002) were the strongest risk factors for mortality.
Conclusion: Integration of echocardiographic and risk-based classifications may guide better clinical decision-making in patients with CCHD. Early identification, antenatal diagnosis, and preoperative stabilization are key to improving outcomes. The risk of mortality was higher in patients who required mechanical ventilation, had genetic anomalies, or developed postoperative arrhythmias.
