E-bültene 
Pınar Dervişoğlu Çavdaroğlu1 2Sakarya Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Sakarya, Türkiye
Özet
Amaç: Çocukluk çağında atriyal aritmiler nadir görülse de ciddi klinik sonuçlara yol açabilir. Bu nedenle, risk faktörlerinin erken saptanması ve uygun şekilde yönetilmesi büyük önem taşır. D vitamininin kemik metabolizmasındaki bilinen rolünün yanı sıra kardiyovasküler sistem üzerinde de çeşitli etkileri olduğu gösterilmiştir. Ancak, serum D vitamini düzeyleri ile atriyal ileti özellikleri arasındaki ilişkiyi inceleyen veriler, özellikle pediatrik popülasyonda, oldukça sınırlıdır. Bu çalışmanın amacı, sağlıklı çocuklarda serum D vitamini düzeyleri ile atriyal iletiyi yansıtan elektrokardiyografik parametreler arasındaki olası ilişkiyi değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntemler: Herhangi bir sistemik hastalığı veya düzenli D vitamini desteği kullanımı olmayan toplam 153 sağlıklı çocuk çalışmaya dâhil edildi. Tüm katılımcılarda serum 25-hidroksivitamin D, kalsiyum, fosfor, magnezyum, alkalen fosfataz ve paratiroid hormon düzeyleri ölçüldü. Atriyal iletiyi değerlendirmek için standart 12 derivasyonlu istirahat elektrokardiyogramı çekildi. P dalga dispersiyonu, maksimum ve minimum P dalga süreleri analiz edildi.
Bulgular: Gruplar arasında yaş ve cinsiyet dağılımı açısından anlamlı fark bulunmadı. D vitamini eksikliği olan çocuklarda maksimum P dalga süresi, ortalama P dalga süresi ve P dalga dispersiyonu değerleri, D vitamini yetersiz ve yeterli olan gruplara göre anlamlı olarak daha düşük bulundu (p<0,05). Buna karşılık, minimum P dalga süresi değeri, yeterli D vitamini grubunda yetersiz D vitamini grubuna göre anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,05). Gruplar arasında ortalama kalp hızı açısından fark saptanmadı.
Tartışma: Bu bulgular, sağlıklı çocuklarda D vitamini eksikliği veya yetersizliğinin atriyal ileti parametrelerinde değişikliklerle ilişkili olabileceğini göstermektedir. Bu elektrofizyolojik değişiklikler, atriyal depolarizasyon sürecindeki heterojenitenin artmasına bağlı olarak taşiaritmi gelişimine yatkınlık oluşturabilir. D vitamini ile kardiyak ileti sistemi arasındaki ilişkiyi netleştirmek ve D vitamini desteğinin olası koruyucu etkilerini değerlendirmek için daha geniş kapsamlı ve uzun süreli çalışmalara ihtiyaç vardır.
2Department of Pediatrics Sakarya University Faculty of Medicine, Sakarya, Türkiye
Abstract
Objective: Although atrial arrhythmias are uncommon in childhood, they can cause serious clinical consequences. Early detection and proper management of risk factors are therefore crucial. Beyond its well-known role in bone metabolism, vitamin D has been shown to exert several effects on the cardiovascular system. However, data exploring the association between serum vitamin D levels and atrial conduction characteristics, especially in the pediatric population, remain limited. This study aimed to investigate the potential relationship between serum vitamin D concentrations and electrocardiographic parameters reflecting atrial conduction in healthy children.
Material and Methods: A total of 153 healthy children without systemic disease or regular vitamin supplementation were included. Serum 25-hydroxyvitamin D, calcium, phosphorus, magnesium, alkaline phosphatase, and parathyroid hormone levels were measured in all participants. Standard 12-lead resting electrocardiograms were used to evaluate atrial conduction. P-wave dispersion, maximum and minimum P-wave durations were analyzed.
Results: No significant differences were found among groups in terms of age or sex distribution. In children with vitamin D deficiency, maximum P-wave duration, mean P-wave duration, and P-wave dispersion values were significantly lower than those in children with insufficient or sufficient vitamin D levels (p<0.05). Conversely, minimum P-wave duration was significantly higher in the sufficient vitamin D group compared with the insufficient group (p<0.05). No significant differences were observed in average heart rate among the groups.
Conclusion: These findings suggest that vitamin D deficiency or insufficiency in healthy children may be associated with alterations in atrial conduction parameters. Such electrophysiological changes could predispose to tachyarrhythmias by increasing heterogeneity in atrial depolarization. Further large-scale, long-term studies are required to elucidate the mechanisms linking vitamin D status to cardiac conduction and to assess the potential protective effects of vitamin D supplementation.
